DEPRESJA

„Depresja oznacza, że każdy dzień rozpoczyna się od aktu odwagi i nadziei. Czyli od wstania z łóżka.”

Autor anonimowy

Jakie objawy powinny nas zaniepokoić?

 

  • Obniżony nastrój trwający powyżej 2 tygodni,
  • Brak poczucia sensu życia, wykonywania czynności, chodzenia do pracy, szkoły
  • Brak zainteresowania tym co się dzieje w otoczeniu, nawet lubianymi dotychczas aktywnościami, zajęciami,
  • Bardzo niska samoocena i jednocześnie bardzo krytyczne podejście do własnej osoby
  • Zmęczenie, drażliwość
  • Zaburzenia snu, kłopoty z zaśnięciem, koszmary nocne
  • Niechęć do jedzenia, rzadziej nadmierny apetyt
  • Kłopoty z koncentracją na wykonywaniu dotychczasowych czynności
  • Lęki, strach przed najprostszymi czynnościami
  • Tendencja do samotności, izolowania się
  • Myśli o śmierci, samobójstwie, chęć nieistnienia.

 

Ponadto mogą pojawić się przeróżne dolegliwości ze strony organizmu takie jak:

  • Bóle głowy, a nawet zawroty
  • Bóle pleców, kręgosłupa
  • Dolegliwości żołądkowe
  • Uczucie duszenia się, przyspieszonego bicia serca
SMUTEK DEPRESJA ROZPACZ PRZYGNĘBIENIE

Dlaczego zaczynamy chorować na depresję? Czyli o przyczynach…

Zazwyczaj nie da się wskazać tylko jednej przyczyny powodującej wystąpienie depresji. Często jest ich kilka i pochodzą z różnych źródeł.

 

Genetyka

Depresja jest chorobą uwarunkowaną genetycznie. Jeśli ktoś w rodzinie cierpiał na tę chorobę, występuje prawdopodobieństwo przekazania genu kolejnym członkom rodziny. Nie oznacza to jednak, że choroba musi wystąpić.

 

Biochemia zachodząca w naszym organizmie

Mówiąc prostym językiem, może się zdarzyć, że w naszym organizmie dojdzie do okresowych zakłóceń w przekazywaniu substancji chemicznych   w mózgu. Trzy najważniejsze substancje to:

Serotonina odpowiedzialna za kontrolowanie emocji, apetytu, snu czy zachowań impulsywnych. Poprawia nastrój, działa odprężająco i antydepresyjnie, reguluje wrażliwość na ból i wpływa na przyswajanie składników odżywczych przez kosmki jelitowe. Jej brak powoduje problemy ze snem, wahania stanów emocjonalnych, zmniejszenie apetytu, wyczerpanie, migreny, niepokój, zaburzenia odżywiania i stany lękowe.

Noradrenalina występująca w sytuacjach stresowych i wpływająca na podniesienie ciśnienia, szybsze bicie serca, wzrost cukru we krwi. Podnosi też poziom uwagi i koncentracji, poprawia funkcje ruchowe, a także wpływa na wydzielanie innych hormonów. Gdy jej zabraknie pojawiają się problemy z koncentracją, rośnie wrażliwość na ból, brak energii. Gdy jest jej za dużo występują stany lękowe czy nadciśnienie tętnicze.

Dopamina reguluje koordynację ruchową, podnosi aktywność, wpływa na procesy emocjonalne, pamięć, dba o sprawność umysłu. A razem z serotoniną poprawia nastrój i zwiększa motywację. Niedobór dopaminy przyczynia się do problemów z koncentracją, pamięcią, zmęczenia, zaburzeń odżywiania w postaci napadów głodu, zaburzeń ruchowych i utraty motywacji. Zaś nadmiar może prowadzić do schizofrenii, niepokoju, problemów z koncentracją i problemów ze snem.  

Biologia

Depresja uaktywnić się może także pod wpływem współistniejących chorób przewlekłych takich jak cukrzyca, celiakia, choroba Leśniowskiego – Crohna i inne oraz nowotwory. Długotrwałe leczenie, ograniczenia wynikające z choroby, inne problemy występujące w tym samym czasie powodują przygnębienie, obniżają nastrój i mogą doprowadzić do depresji.

Wydarzenia w życiu oraz inne czynniki takie jak:

Śmierć kogoś bliskiego, rozwód, problemy małżeńskie, choroba, utrata pracy, samotność, poród, silny stres utrzymujący się długi czas.

Wychowanie, sposób myślenia o sobie i to, co otrzymaliśmy w dzieciństwie determinuje naszą podatność na zachorowanie na depresję. Jeśli mamy nieprzepracowaną traumę, wychowaliśmy się w rodzinie dysfunkcyjnej, gdzie brakowało uwagi, miłości. Jeśli mamy zaniżoną własną samoocenę wówczas ryzyko wystąpienia depresji wzrasta ze względu na brak własnych wypracowanych mechanizmów ochronnych.

 

Leczenie depresji

Depresję leczy się w sposób dostosowany indywidualnie do każdego pacjenta. Dlatego też wskazana jest wizyta u psychologa czy terapeuty oraz psychiatry aby to oni stwierdzili jaki rodzaj leczenia będzie najkorzystniejszy. Pamiętajmy, że to co pomogło znajomemu niekoniecznie musi pomóc nam samym. Czasem wystarczy sama terapia, gdy mamy do czynienia z krótkim i lekkim epizodem depresyjnym, a czasem konieczne są również leki, aby uzupełnić braki neuroprzekaźników w naszym mózgu. Leczenie i psychoterapia to szansa na powrót do zdrowia.

Media Społecznościowe

DEPRESJA KONFERENCJA WARSZAWA PSYCHOTERAPIA, FARMAKOTERAPIA, PSYCHIATRA, PSYCHOLOG, TERAPEUTA, POMOC, PORADNIA, TERAPIA, LĘKI, NISKIE POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI

Strona zrobiona w kreatorze stron internetowych WebWave

Skontaktuj się z nami

Polub nas :)